Hoorstoornissen


Hoorverlies heeft invloed op de communicatie tussen mensen. Bij kinderen nemen geluiden een bijzondere plaats in in het proces van het verwerven van kennis van de wereld om hen heen.  Het gehoor speelt een belangrijke rol bij de spraak- en taalontwikkeling.

- Hoorstoornissen bij kinderen

- Hoorstoornissen bij volwassenen

- Indicaties voor verwijzing

- Logopedische therapie

 

 

<< Terug naar hoofdpagina voor verwijzers 
 

Hoorstoornissen bij kinderen

In de leeftijdsperiode van nul tot 24 maanden moet het gehoor zich voor het grootste gedeelte ontwikkelen. Dit is de kritische periode van de hoorontwikkeling. Dan vindt de grootste anatomische groei en rijping van het gehoororgaan plaats. Vanaf vier maanden komt identificatie van geluiden op gang en begint het kind met selectief waarnemen van geluidsbronnen. Vanaf zes maanden gaat het kind zijn geluiden controleren door middel van het gehoor. Dit is de reden waarom dove kinderen verstommen rond zes tot negen maanden. Na de negende maand gaat het kind geluiden associëren en leert geluiden in de ruimte waar te nemen. Hoorproblemen in de periode van nul tot twee jaar (bijvoorbeeld middenoorontstekingen) kunnen later problemen geven in de spraak- en taalontwikkeling.

Terug naar boven

Hoorstoornissen bij volwassenen

Voor volwassenen betekent slechthorendheid/doofheid vaak isolatie, onzekerheid en irritatie van de patiënt zelf en van zijn naaste omgeving.

Terug naar boven  

Indicaties voor verwijzing

Logopedisch onderzoek en behandeling zijn geïndiceerd wanneer:

  • ouders ongerust zijn over het gehoor van hun kind;
  • kinderen omstreeks een half jaar ophouden met geluiden maken en brabbelen;
  • er geen natuurlijke intonatie bij het brabbelen rondom de leeftijd van een jaar is;
  • er een achterstand in de spraak- en taalontwikkeling is;
  • kinderen opvallend gelaatgericht zijn ten opzichte van de spreker;
  • kinderen in zichzelf gekeerd zijn en er weinig interactie met de omgeving plaats vindt;
  • kinderen monotoon, slordig, onverstaanbaar en/of nasaal spreken;
  • kinderen vaak "hè?" zeggen;
  • kinderen niet reageren als ze de vraagsteller niet zien;
  • kinderen schrikken als ze, bijvoorbeeld tijdens spel, worden aangesproken.

Logopedisch onderzoek en behandeling zijn geïndiceerd wanneer de hoorstoornis als hinderlijk wordt ervaren in de communicatie: het spraakverstaan wordt ernstig bemoeilijkt waardoor de communicatie niet of moeilijk in stand gehouden kan worden.

Terug naar boven

Logopedische therapie

De logopedische therapie kan de volgende onderdelen bevatten:

  • hoor- en luistertraining: het leren onderscheiden van verschillende geluiden en spraakklanken en er betekenis aan toekennen;
  • spraak- en taalinterventie bij kinderen;
  • stemcontrôle: met behulp van kinesthetische feedback leert de patiënt zijn stem optimaal te gebruiken, dat wil zeggen speken met de juiste luidheid, intonatie en toonhoogte;
  • leren omgaan met hoorapparatuur die is aangepast op grond van KNO- en hooronderzoeksgegevens;
  • adviezen voor verbetering van de akoestische luisteromgeving en voor technische hulpmiddelen.

Terug naar boven


Links | Disclaimer | Copyright © 2018 Logopediepraktijk Haasjes | Endless